Een goed leven? There’s no app for that – Sanne Blauw (Correspondent)

In het stuk ‘Een goed leven? there’s no app for that’ beschrijft Sanne Blauw hoe programmeurs geobsedeerd zijn door efficiëntie. Ze verwijst hierin naar Clive Thompson, een journalist en tech-criticus die een boek schreef over programmeurs. Doordat software tegenwoordig overal geïmplementeerd is, smartphone, laptop, televisie etc. vind hij het belangrijk om te begrijpen wie er achter de software zitten. Na veel programmeurs gesproken te hebben komt de drang naar efficiëntie telkens terug. 

Hierbij worden een aantal voorbeelden gegeven. ’Hoe langer de code, hoe meer kans op fouten ook wel ‘spaghetticode’, dit is iets dat programmeurs absoluut willen voorkomen. Daarnaast kost langere code voor een systeem meer tijd om uit te voeren.’

Repetitieve taakjes

Na deze analyse gaat Sanne Blauw in op het fenomeen dat overal een app voor is, met als doel alles te automatiseren. ‘Computers zijn hiervoor uitermate geschikt doordat ze heel goed zijn in repetitieve taakjes. Iets waar mensen slecht in zijn. De gedachte van veel programmeurs is hierdoor de volgende:’

-Repetitieve taakjes zijn saai en ik ben er slecht in

-De computer is er juist heel goed in

-Dus: ik ga maar alles automatiseren wat ik kan. 

Nadat Sanne Blauw benoemt dat efficiëntie ons veel heeft gebracht vraagt ze zich af efficiëntie per definitie beter is. ‘Doordat programmeurs slimme oplossingen bedenken die onze levens efficiënter maken, verleren wij ‘normale mensen’ dingen. 

Frictie

Ook komt het begrip ‘frictie’ terug in het stuk. Zo wordt het essay van Ezra Klein aangehaald waarin staat: ‘Of het niet allemaal zo snel en zo gemakkelijk en zo frictieloos is geworden dat we op een Slip ’n Slide afgeleiden naar onze eigen ergste impulsen.

Ze eindigt deze alinea met de vraag ‘efficiënt voor wie?’.

Als we ons doodmoe door oppervlakkige en haatdragende berichten werken, levert die frictieloosheid vooral veel op voor techbedrijven. Meer clicks, meer advertenties, meer geld. Maar voor ons is het leven er soms juist alleen maar inefficiënter op geworden.’ 

Dit herken ik bij mezelf, wanneer ik weer eens afgeleid wordt door Instagram, Snapchat of een ander platform. Ik verlies mijn concentratie en de belofte van het platform om gemakkelijk met mijn vrienden een connectie te behouden verstoort het spel waarmee ik bezig was. Ik begon mijn onderzoek gedeeltelijk uit interesse voor het kapitalisme, de strijd om aandacht door technologiebedrijven ligt hier denk ik in lijn mee. Een actueel artikel over deze strijd om aandacht is ‘In Georgia, Facebook’s Changes Brought Back a Partisan News Feed’. Hierin wordt beschreven hoe Facebook er voor zorgde dat er tijdens de Amerikaanse verkiezingen betrouwbaarder/gematigder nieuws getoond werd in het algoritme. Later, na de verkiezingen werd dit echter terug gedraaid vanwege het feit dat mensen langer blijven scrollen wanneer extremer nieuws getoond wordt. 

Subjectieve waardering

Een conclusie die in het stuk getrokken wordt is dat we efficiëntie meer als waarde moeten zien. ‘Bij manieren om het leven efficiënter te maken, wordt vaak voorbijgegaan aan wat er verloren raakt. Vaak zijn dat dingen waarvan de waarde lastiger te berekenen is.’ ‘Zelfs al konden we er een getal op plakken, dan zou dat alsnog een subjectieve waardering zijn.’


Blauw, S. (2019, 30 oktober). Een goed leven? There’s no app for that. De Correspondent. https://decorrespondent.nl/10672/een-goed-leven-theres-no-app-for-that/16625734504896-e2aff130